تجهیزات پزشکی, زیبایی پزشکی, سلامتی

تبخال

تبخال

عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) که به عنوان تبخال شناخته می شود، در سطح جهانی شایع است .

بررسی کلی

نوع 1 (HSV-1) معمولاً از طریق تماس دهانی به دهان منتقل می شود و باعث عفونت در داخل یا اطراف دهان (HSV دهان) می شود، اما می تواند باعث تبخال تناسلی نیز شود. HSV-2 عمدتاً از راه جنسی منتقل می شود و باعث تبخال تناسلی می شود.

هرپس دهان و تناسلی اکثراً بدون علامت یا ناشناخته هستند، اما می توانند تاول ها یا زخم های دردناکی را در محل عفونت ایجاد کنند که از خفیف تا شدید متغیر است. عفونت مادام العمر است و علائم ممکن است طی سالیان متمادی عود کنند. برخی از داروها برای کاهش شدت و دفعات علائم در دسترس هستند، اما نمی توانند عفونت را درمان کنند.

علائم مکرر تبخال دهان و تناسلی ممکن است ناراحت کننده باشد. تبخال تناسلی همچنین می تواند انگیزاننده باشد و بر روابط جنسی تأثیر بگذارد. با این حال، با گذشت زمان، اکثر افراد مبتلا به هرپس با این عفونت زندگی می کنند.

 

حقایق کلیدی

  • ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) به دو نوع HSV-1 و HSV-2 طبقه بندی می شود.
  • HSV-1 عمدتاً از طریق تماس دهان به دهان منتقل می شود و باعث تبخال دهان می شود (از جمله علائمی که به عنوان زخم سرد شناخته می شوند)، اما می تواند منجر به تبخال تناسلی نیز شود.
  • HSV-2 یک عفونت مقاربتی است که باعث تبخال تناسلی می شود.
  • تخمین زده می شود که 3.7 میلیارد نفر زیر 50 سال (67٪) در سراسر جهان به عفونت HSV-1 مبتلا هستند.
  • تخمین زده می شود که 491 میلیون نفر در سنین 15 تا 49 سال (13%) در سراسر جهان به عفونت HSV-2 مبتلا هستند.
  • بیشتر عفونت‌های HSV بدون علامت هستند، اما علائم تبخال شامل تاول‌ها یا زخم‌های دردناکی است که می‌توانند در طول زمان عود کنند.
  • عفونت با HSV-2 خطر ابتلا و انتقال عفونت HIV را افزایش می دهد.
  • داروهای ضد ویروسی – مانند آسیکلوویر، فامسیکلوویر و والاسیکلوویر – موثرترین داروها برای افراد آلوده به HSV هستند (اینها می توانند به کاهش شدت و دفعات علائم کمک کنند اما نمی توانند عفونت را درمان کنند.

 

دامنه مشکل

در سال 2016 (آخرین برآوردهای موجود)، 3.7 میلیارد نفر زیر 50 سال یا 67 درصد از جمعیت، عفونت HSV-1 (دهانی یا تناسلی) داشتند. اکثر عفونت های HSV-1 در دوران کودکی به دست می آیند.

تبخال تناسلی ناشی از HSV-2 بر روی 491 میلیون (13٪) از افراد 15 تا 49 ساله در سراسر جهان تأثیر می گذارد (داده های 2016). HSV-2 زنان را تقریبا دو برابر مردان مبتلا می کند زیرا انتقال جنسی از مردان به زنان کارآمدتر است. شیوع با افزایش سن افزایش می یابد، اگرچه بیشترین تعداد عفونت های جدید در نوجوانان است.

 

علائم و نشانه ها

عفونت HSV دهان عمدتاً بدون علامت است، اما علائم می تواند شامل تاول های دردناک یا زخم های باز (زخم) در داخل یا اطراف دهان (زخم سرد) باشد. افراد مبتلا اغلب قبل از ظاهر شدن زخم، احساس گزگز، خارش یا سوزش در اطراف دهان خود را تجربه می کنند. این علائم می توانند به صورت دوره ای عود کنند و فراوانی آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است.

تبخال تناسلی می تواند بدون علامت باشد یا علائم خفیفی داشته باشد که ناشناخته می مانند. هنگامی که علائم ظاهر می شود، تبخال تناسلی با یک یا چند تاول یا زخم ناحیه تناسلی یا مقعدی مشخص می شود. علاوه بر این، علائم عفونت جدید اغلب شامل تب، بدن درد و تورم غدد لنفاوی است. پس از یک دوره اولیه، که می تواند شدید باشد، علائم ممکن است عود کنند. تبخال تناسلی ناشی از HSV-1 معمولاً اغلب عود نمی کند. با HSV-2، علائم عود کننده شایع هستند. با این حال، عودها اغلب کمتر از قسمت اول شدید هستند و به مرور زمان کاهش می یابند.

 

انتقال

HSV-1 عمدتاً از طریق تماس با ویروس در زخم ها، بزاق یا سطوح داخل یا اطراف دهان منتقل می شود. به طور معمول، HSV-1 می تواند از طریق تماس دهان و تناسلی به ناحیه HSV منتقل شود و باعث تبخال تناسلی شود. می تواند از سطوح دهان یا پوستی که طبیعی به نظر می رسند منتقل شود. با این حال، بیشترین خطر انتقال زمانی است که زخم های فعال وجود داشته باشد. افرادی که قبلا HSV-1 دارند در معرض خطر عفونت مجدد نیستند، اما همچنان در معرض خطر ابتلا به HSV-2 هستند.

HSV-2 عمدتاً در طول رابطه جنسی از طریق تماس با سطوح تناسلی یا مقعدی، پوست، زخم ها یا مایعات فرد آلوده به ویروس منتقل می شود. HSV-2 می تواند منتقل شود حتی اگر پوست طبیعی به نظر برسد و اغلب در غیاب علائم منتقل می شود.

در شرایط نادر، تبخال (HSV-1 و HSV-2) می تواند در حین زایمان از مادر به کودک منتقل شود و باعث تبخال نوزادی شود.

 

تبخال تناسلی چگونه پخش می شود؟

شما می توانید با داشتن رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی با فردی که عفونت دارد، به HSV تناسلی مبتلا شوید. در صورت تماس با موارد زیر می توانید به تبخال مبتلا شوید:

  • زخم HSV ؛
  • بزاق شریک مبتلا به عفونت تبخال دهان؛
  • مایعات تناسلی از شریک مبتلا به عفونت تبخال تناسلی؛
  • پوست در ناحیه دهان شریک مبتلا به تبخال دهان؛ یا
  • پوست در ناحیه تناسلی شریک جنسی مبتلا به تبخال تناسلی.
  • شما همچنین می توانید تبخال تناسلی را از شریک جنسی که زخم قابل مشاهده ای ندارد یا از عفونت خود بی اطلاع است، بگیرید. همچنین در صورت داشتن رابطه جنسی دهانی از شریک مبتلا به تبخال دهان، ممکن است به تبخال تناسلی مبتلا شوید.

از روی صندلی توالت، ملافه یا استخر به تبخال مبتلا نخواهید شد. همچنین با دست زدن به اشیاء مانند ظروف نقره، صابون یا حوله، آن را دریافت نمی کنید.

 

عوارض احتمالی

عفونت HSV-2 خطر ابتلا به عفونت HIV را تقریباً سه برابر افزایش می دهد. علاوه بر این، افراد مبتلا به عفونت HIV و HSV-2 بیشتر احتمال دارد HIV را به دیگران سرایت کنند. عفونت HSV-2 یکی از شایع ترین عفونت ها در افراد مبتلا به HIV است.

 

چگونه بفهمم تبخال تناسلی دارم؟

اکثر افراد مبتلا به HSV-2 هیچ علامتی ندارند یا علائم بسیار خفیفی دارند. علائم خفیف ممکن است نادیده گرفته شوند یا با سایر بیماری های پوستی مانند جوش یا موهای زیر پوستی اشتباه گرفته شوند. به همین دلیل، اکثر مردم نمی دانند که عفونت HSV دارند.

زخم های تبخال معمولاً به صورت یک یا چند تاول روی یا اطراف اندام تناسلی، راست روده یا دهان ظاهر می شوند. این به عنوان داشتن “شیوع” شناخته می شود. تاول ها می شکند و زخم های دردناکی ایجاد می کنند که ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد تا بهبود یابد. علائم شبه آنفولانزا (مانند تب، بدن درد، یا غدد متورم) نیز ممکن است در اولین شیوع ظاهر شوند.

افرادی که شیوع اولیه تبخال را تجربه می کنند، ممکن است شیوع های مکرر داشته باشند، به خصوص اگر HSV-2 داشته باشند. با این حال، طغیان‌های مکرر معمولاً کوتاه‌تر و شدیدتر از شیوع اول هستند. اگرچه تبخال تناسلی یک عفونت مادام العمر است، اما ممکن است با گذشت زمان تعداد شیوع آن کاهش یابد.

 

از یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی بخواهید که شما را معاینه کند اگر:

 

  • شما متوجه هر گونه علائمی می شوید؛ یا شریک زندگی شما یک STD یا علائم STD دارد.
  • علائم STD می تواند شامل زخم غیرمعمول، ترشحات بدبو از ناحیه تناسلی، سوزش هنگام ادرار کردن، یا خونریزی بین دوره های قاعدگی باشد (اگر سیکل قاعدگی دارید).

چگونه می توانم از تبخال تناسلی جلوگیری کنم؟

 

تنها راه برای جلوگیری کامل از بیماری های مقاربتی این است که رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی نداشته باشید.

 

اگر از نظر جنسی فعال هستید، می توانید کارهای زیر را برای کاهش شانس ابتلا به تبخال تناسلی انجام دهید:

  • قرار گرفتن در یک رابطه طولانی مدت متقابل تک همسری با شریکی که تبخال ندارد.
  • استفاده صحیح از کاندوم در هر بار رابطه جنسی.
  • توجه داشته باشید که همه زخم های تبخال در مناطقی که کاندوم می تواند پوشش دهد ایجاد نمی شود. همچنین، پوست می تواند ویروس را از مناطقی که زخم تبخال قابل مشاهده نیست، آزاد کند. به این دلایل، کاندوم ممکن است به طور کامل شما را از ابتلا به HSV محافظت نکند.

 

اگر شریک جنسی شما تبخال تناسلی داشته باشد، می توانید خطر ابتلا به آن را کاهش دهید اگر:

  • شریک زندگی شما هر روز یک داروی ضد تبخال مصرف می کند. این چیزی است که شریک زندگی شما باید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارد.
  • هنگامی که شریک زندگی شما علائم تبخال را دارد (یعنی در هنگام شیوع بیماری) از داشتن رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی اجتناب می کنید.

 

ارتباط بین تبخال تناسلی و HIV چیست؟

عفونت تبخال می تواند باعث زخم یا شکستگی در پوست یا پوشش دهان، واژن و رکتوم شود. این روشی را برای ورود HIV به بدن فراهم می کند. حتی بدون زخم های قابل مشاهده، تبخال تعداد سلول های ایمنی را در پوشش اندام تناسلی افزایش می دهد. HIV سلول های ایمنی را برای ورود به بدن هدف قرار می دهد. ابتلا به HIV و تبخال تناسلی احتمال سرایت HIV به شریک HIV منفی را در طول رابطه جنسی دهانی، واژن یا مقعدی افزایش می دهد.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 − 2 =